ప్రతి రోజు అమ్మవారు ఒక్కో రూపంలో భక్తులకు దర్శనమిస్తారు. ఇంద్రకీలాద్రిపై కొలువైన శ్రీ కనకదుర్గమ్మ (విజయవాడ), శృంగేరి శ్రీ శారదాంబ అలంకారాల వివరాలు ఈ క్రింది పట్టికలో ఉన్నాయి; ప్రతి అలంకారానికి విశేష వర్ణన తరువాతి పేజీల్లో ఇవ్వబడింది.
| తేదీ (2026) | తిథి | విజయవాడ కనకదుర్గ అలంకారం | శృంగేరి శారదాంబ అలంకారం |
| అక్టోబర్ 10 (శని) | పూర్వ నవరాత్రి | ఆలయ నిత్య పూజలు | మహాభిషేకం – జగత్ప్రసూతికా అలంకారం |
| అక్టోబర్ 11 (ఆది) | పాడ్యమి (1) | శ్రీ బాల త్రిపుర సుందరీ దేవి | శ్రీ బాల త్రిపుర సుందరి |
| అక్టోబర్ 12 (సోమ) | విదియ (2) | శ్రీ గాయత్రీ దేవి | హంస వాహనం – గాయత్రి (బ్రాహ్మి) |
| అక్టోబర్ 13 (మంగళ) | తదియ (3) | శ్రీ అన్నపూర్ణా దేవి | వృషభ వాహనం (మాహేశ్వరి) |
| అక్టోబర్ 14 (బుధ) | చవితి (4) | శ్రీ మహా చండీ దేవి (లేదా మీనాక్షీ దేవి) | మయూర వాహనం (కౌమారి) |
| అక్టోబర్ 15 (గురు) | పంచమి (5) | శ్రీ లలితా త్రిపుర సుందరీ దేవి | గరుడ వాహనం (వైష్ణవి) |
| అక్టోబర్ 16 (శుక్ర) | షష్ఠి (6) | శ్రీ సరస్వతీ దేవి (మూలా నక్షత్రం) | సరస్వతీ ఆవాహన – వీణా శారదా అలంకారం |
| అక్టోబర్ 17 (శని) | సప్తమి (7) | శ్రీ మహాలక్ష్మీ దేవి | ఇంద్రాణి అలంకారం |
| అక్టోబర్ 18 (ఆది) | అష్టమి (8) · దుర్గాష్టమి | శ్రీ దుర్గా దేవి | మోహినీ అలంకారం |
| అక్టోబర్ 19 (సోమ) | నవమి (9) · మహానవమి | శ్రీ మహిషాసుర మర్దినీ దేవి | శతచండీ పూర్ణాహుతి – రాజరాజేశ్వరీ అలంకారం |
| అక్టోబర్ 20 (మంగళ) | దశమి (10) · విజయదశమి | శ్రీ రాజరాజేశ్వరీ దేవి (సాయంత్రం హంస వాహన తెప్పోత్సవం) | సింహ వాహన అలంకారం |
| అక్టోబర్ 21 (బుధ) | ఏకాదశి | నిత్య పూజలు పునఃప్రారంభం | గజలక్ష్మీ అలంకారం |
గమనిక: అలంకారాలు, సమయాలు దేవస్థానం ప్రకటనల ప్రకారం మారే అవకాశం ఉంది; దర్శనానికి వెళ్లేముందు అధికారిక ప్రకటనను చూడండి.
శరదృతువు తెల్లని మేఘాల ఛాయలో, ఆశ్వయుజ మాసపు పవిత్ర వేకువలో, భక్తి ఒక జ్యోతిలా వెలిగే పర్వం – దసరా. చీకటిపై వెలుగు, అధర్మంపై ధర్మం, అహంకారంపై వినయం సాధించిన విజయానికి ఇది శాశ్వత సంకేతం. తొమ్మిది రాత్రులు శక్తిస్వరూపిణి జగజ్జననిని వివిధ రూపాలలో కొలిచి, పదవ రోజున విజయదశమిగా విజయోత్సవం జరుపుకునే ఈ సంప్రదాయం, తరతరాలుగా తెలుగు నేల హృదయంలో ప్రవహిస్తున్న భక్తి నది.
భారతీయ సంస్కృతిలో అత్యంత భక్తిభావంతో, ఘనంగా చేసుకునే వేడుకల్లో వినాయక చవితి ప్రముఖమైనది. భాద్రపద మాసం, శుద్ధ చవితి తిథి నాడు గజాననుడైన గణేశుని ఆవిర్భావ దినోత్సవంగా ఈ పర్వదినాన్ని యావత్ భారతదేశంలో, ప్రత్యేకించి తెలుగు రాష్ట్రాలైన ఆంధ్రప్రదేశ్, తెలంగాణలలో మరియు మహారాష్ట్రలో అత్యంత వైభవోపేతంగా జరుపుకుంటారు. ఈ ఉత్సవాన్నే గణేశ చతుర్థిగా కూడా వ్యవహరిస్తారు.
పురాణాల ప్రకారం, పార్వతీదేవి స్నానానికి వెళ్ళే ముందు తన శరీరానికి పట్టిన నలుగు పిండితో ఒక బాలుడి రూపాన్ని తయారు చేసి, అతనికి ప్రాణం పోసి, తన స్నానగృహానికి కాపలాగా నియమించింది. ఎవరినీ లోపలికి రానివ్వవద్దని ఆజ్ఞాపించింది. అదే సమయంలో శివుడు అక్కడికి వచ్చి లోపలికి వెళ్ళబోగా, ఆ బాలుడు అడ్డుకున్నాడు. కోపోద్రిక్తుడైన శివుడు తన త్రిశూలంతో బాలుడి తలను ఖండించాడు. పార్వతీదేవి దుఃఖానికి అంతులేకుండా పోయింది. ఆమెను ఓదార్చడానికి శివుడు తన గణాలను పంపి, ఉత్తర దిక్కుగా తలపెట్టుకుని పడుకున్న మొదటి ప్రాణి తలను తీసుకురమ్మని ఆదేశించాడు. వారికి ఒక ఏనుగు కనిపించడంతో దాని తలను తీసుకువచ్చి బాలుడికి అమర్చారు. ఆ విధంగా బాలుడు గజాననుడిగా, గణపతిగా పునర్జన్మ పొందాడు. శివ-పార్వతులు అతనికి విఘ్నేశ్వరుడు అనే బిరుదునిచ్చి, ఏ శుభకార్యమైనా ముందుగా అతనిని పూజించాలని వరమిచ్చారు. అందుకే ప్రతి పూజలోనూ మొదట గణపతిని స్మరించే సంప్రదాయం ఏర్పడింది.
మరో కథనం ప్రకారం, గణేశుడు చంద్రుడిని చూసి నవ్వాడని శపించిన కారణంగా, చవితి రోజున చంద్రుడిని చూడకూడదని నమ్మకం ఉంది. చంద్రదర్శనం వల్ల అపనిందలు, తప్పుడు ఆరోపణలు ఎదురవుతాయని పురాణాలు చెబుతున్నాయి.
